Chapter 34, Verse 23

Onun hüzurunda, izin verdiyi kimsələr istisna olamaqla, heç kəsin şəfaəti fayda verməz. (Elə isə hansı ağılla bütlər sizi Allaha yaxınlaşdıracaq, sizin üçün Allahdan şəfaət diləyəcəklər deyə, onlara ibadət edirsiniz?) Nəhayət, (bə’zi möhtərəm zatlara şəfaət etməyə izin verildiyinə görə məhşərə gətirilənlərin) ürəklərindən o (müdhiş) qorxu çıxınca onlar (şəfaət edəcək kəslərdən, yaxud mələklərdən sevinclə): “Rəbbiniz nə buyurdu?” – deyə soruşar, o biriləri də: “Haqqı (buyurdu)! (Şəfaətə izin verdi). O, (hər şeydən) ucadır, (hər şeydən) böyükdür!” – deyə cavab verərlər.

Kod Njega će se moći zauzimati za nekoga samo onaj kome On dopusti. I kad iz srca njihovih nestane straha, oni će upitati: \"Šta je to rekao Gospodar vaš?\" – \"Istinu!\" – odgovoriće. On je uzvišen i velik.

I neće koristiti kod Njega posredovanje, izuzev onom kome dopusti. Dok, kad se otkloni strah iz srca njihovih, reći će: " [ta to reče Gospodar naš?" Reći će: "Istinu." A On je Uzvišeni, Veliki.

除真主所許可者外，在真主那裡，說情將無裨益。直到他們心中的恐懼被排除的時候，他們才說：「你們的主說了甚麼？」他們說：「真理。」他確是至尊的，確是至大的。

In zijne tegenwoordigheid zal geene voorspraak van dienst wezen, behalve de bemiddeling van hem, aan wien God verlof zal geven om voor anderen tusschen beiden te treden. Zij zullen afwachten tot de schrik van hunne harten zal zijn weggenomen, en zij tot elkander zullen zeggen: Wat zegt uw Heer? Zij zullen antwoorden: Dat wat rechtvaardig is. Hij is de verhevene, de groote God.

شفاعت پيش خدا فايده‌اى ندارد مگر براى كسى‌كه خودش درباره او اجازه دهد. وقتى كه ترس از دل آن‌ها برطرف شود به آن‌ها مى‌گويند: خداوند شما چه گفت؟ مى‌گويند: حقيقت را گفت، و خدا والا و بزرگ است.(23)

هیچ شفاعتی نزد او، جز برای کسانی که اذن داده، سودی ندارد! (در آن روز همه در اضطرابند) تا زمانی که اضطراب از دلهای آنان زایل گردد (و فرمان از ناحیه او صادر شود؛ در این هنگام مجرمان به شفیعان) می‌گویند: «پروردگارتان چه دستوری داده؟» می‌گویند: «حقّ را (بیان کرد و اجازه شفاعت درباره مستحقّان داد)؛ و اوست بلندمقام و بزرگ‌مرتبه!»

شفاعت در پیشگاه خدا جز برای کسانی که به آنان اذن دهد سودی ندارد، [آن روز شفیعان و امیدواران به شفاعت مضطربانه به انتظار اذن خدا برای شفاعت هستند] تا زمانی که با صدور اذن شفاعت دل هایشان آرام گیرد [در این هنگام می رمان به شفیعان] گویند: پروردگارتان چه گفت؟ می گویند: حق گفت و او بلند مرتبه و بزرگ است.

و شفاعت کسی نزد خدا هم جز آن که خدا به او اذن شفاعت داده سودمند نیست (پس از اینان چشم شفاعت مدارید و خاصّان و انبیاء را در دنیا و آخرت شفیع خود قرار دهید) تا چون (آن خاصان) از دلهاشان اضطراب (جلال و سطوت الهی) بر طرف شود پرسند: خدای شما (در باب شفاعت) چه فرمود؟پاسخ دهند که حقّ (و درستکاری و شفاعت مؤمنان نه مشرکان و منافقان) فرمود، و اوست خدای بلند مرتبه بزرگوار (و هیچ کس را جرأت مخالفت امرش نیست).

L'intercession auprès de Lui ne profite qu'à celui en faveur duquel Il la permet. Quand ensuite la frayeur se sera éloignée de leurs cœurs, ils diront: «Qu'a dit votre Seigneur?» Ils répondront: «La Vérité; C'est Lui le Sublime, le Grand».

L’intercession ne servira, auprès de Lui, qu’à ceux en faveur de qui Il le permettra. Quand leur frayeur est passée, (les Anges) disent (les uns aux autres) : « Qu’a dit votre Seigneur ? » (Les Anges) répondront alors : « La vérité. Et c’est Lui le Très Haut, le Très Grand ! »

En outre, leur intercession ne saurait être acceptée sans Sa permission. Aussi, lorsque leur frayeur se sera dissipée, ils demanderont : « Qu’a dit votre Seigneur ? » Il leur sera répondu : « Il a dit la vérité, Lui le Très Haut, le Très Grand ! »

Auch nützt bei Ihm keine Fürsprache, außer für den, bei dem Er es erlaubt, so daß, wenn der Schrecken aus ihren Seelen gewichen ist und sie sagen: "Was hat euer Herr gesprochen?" sie sagen werden: "Die Wahrheit." Und Er ist der Erhabene, der Große.

Die Fürbitte nützt bei Ihm nicht, es sei denn, von dem, dem ER Erlaubnis dazu gewährt. Dann nachdem von ihren Herzen der Schrecken weggenommen worden war, sagten sie: "Was sagte denn euer HERR?" Sie sagten: "Die Wahrheit!" Und ER ist Der Allhöchste, Der Allgrößte.

Auch nützt bei Ihm die Fürsprache nicht - außer, wem Er es erlaubt. Wenn dann der Schrecken von ihren Herzen genommen ist, sagen sie: "Was hat euer Herr ge sagt?" Sie sagen: "Die Wahrheit", und Er ist der Erhabene, der Große.

Und nicht nützt die Fürsprache bei ihm, außer für wen er es erlaubt für ihn. Bis wenn der Schrecken genommen ist von ihren Herzen, sie sagen: "Was hat gesagt euer Herr?" Sie sagen: "Die Wahrheit." Und er (ist) der Erhabene, der Große.

"Kuma wani cẽto bã ya amfãni a wurinSa face fa ga wanda Ya yi izni a gare shi. Har a lõkacin da aka kuranye tsõro daga zukãtansu, sai su ce, 'Mẽne ne Ubangijinku Ya ce?' Suka ce: 'Gaskiya', kuma shi ne Maɗaukaki, Mai girma,"

Dan tiadalah berguna syafa'at di sisi Allah melainkan bagi orang yang telah diizinkan-Nya memperoleh syafa'at itu, sehingga apabila telah dihilangkan ketakutan dari hati mereka, mereka berkata \"Apakah yang telah difirmankan oleh Tuhan-mu?\" Mereka menjawab: (Perkataan) yang benar\", dan Dialah Yang Maha Tinggi lagi Maha Besar.

Nessuna intercessione varrà presso di Lui, eccetto per colui al quale [Egli] lo avrà permesso». Quando poi il terrore avrà lasciato i loro cuori, verranno interrogati: «Cosa diceva il vostro Signore?» Risponderanno: «La verità» Egli è l'Altissimo, il Grande.

“E, davanti a Lui, non ci può essere alcuna intercessione, eccetto per coloro a cui Lui ha garantito il permesso. Quando sarà rimosso il terrore dai loro cuori nel Giorno del Giudizio, diranno: “Che cosa ha comandato il vostro Signore?”. Risponderanno: “Quello che è vero e giusto. Egli è l’Eccelso, il Grande”.

かれが御許しになられた者の外，御前での執り成しは無益である。やがてかれらの心の怖れが消えると天使たちは言う。「あなたがたの主は，何と仰せられたのですか。」するとかれらは（答えて），「真理でした。かれは，至高にして至大の御方です。」という。

ആര്‍ക്കു വേണ്ടി അവന്‍ അനുമതി നല്‍കിയോ അവര്‍ക്കല്ലാതെ അവന്‍റെ അടുക്കല്‍ ശുപാര്‍ശ പ്രയോജനപ്പെടുകയുമില്ല. അങ്ങനെ അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളില്‍ നിന്ന്‌ പരിഭ്രമം നീങ്ങികഴിയുമ്പോള്‍ അവര്‍ ചോദിക്കും; നിങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവ്‌ എന്താണു പറഞ്ഞതെന്ന്‌ അവര്‍ മറുപടി പറയും: സത്യമാണ്‌ ( അവന്‍ പറഞ്ഞത്‌ ) അവന്‍ ഉന്നതനും മഹാനുമാകുന്നു.

E de nada valerá a intercessão junto a Ele, senão a daquele a quem for permitida. Quando o terror for banido de seuscorações, dirão: Que tem dito o vosso Senhor? Dirão: A verdade, porque é o Grandioso, o Altíssimo.

E a intercessão, junto d'Ele não beneficiará senão àquele a quem Ele a permitir. Neste caso, ficarão à espera, até que, quando se lhes remover o terror dos corações, dirão, entre eles: "O que disse vosso Senhor?" Dirão: "A verdade! E Ele é O Altíssimo, O Grande."

Ничье заступничество перед Ним не принесет пользы, кроме тех, кому будет дозволено. Когда же страх покинет их (многобожников или ангелов) сердца, они скажут: \"Что сказал ваш Господь?\" Они скажут: \"Истину, ведь Он - Возвышенный, Великий\".

Ничье ходатайство не имеет веса перед Ним - лишь того, кому дозволено. Когда же страх [перед Судным днем] покинет их сердца, они спросят [тех, кому дозволено заступничество]: \"Что же сказал ваш Господь?\" Те ответят: \"Истину, ибо Он - высочайший, великий\".

Пред Ним ничье заступничество не поможет, ■ Помимо тех, кому дозволит Он, ■ (И те), когда с сердец их снимут страх, ■ Промолвят: ■ \"Что сказал ваш Бог?\" ■ Ответят те: ■ \"(Он) Истину (сказал). ■ Велик Он и, поистине, возвышен!\

نڪي وٽس (ٻئي ڪنھن جي) سفارش فائدو ڏيندي، مگر جنھن لاءِ اجازت ڏني ھوندائين (فرشتا ڪنھن حڪم نازل ٿيڻ مھل گھٻرائجي ويندا آھن) تانجو جنھن مھل سندن دلين کان پريشاني لھندي آھي (تنھن مھل) چوندا آھن تہ اوھان جي پالڻھار ڇا چيو آھي؟ (مٿان ملائڪ ھيٺين کي) چوندا تہ سچ فرمايو اٿس ۽ اُھو (سڀ کان) مٿاھون وڏو آھي

Es inútil interceder por nadie ante Él, excepto por quien Él lo permita. Hasta que, cuando el terror haya desaparecido de sus corazones, digan: '¿Qué ha dicho vuestro Señor?' Dirán: 'La verdad' Él es el Altísimo, el Grande».

«Y sólo tiene beneficio la intercesión de aquellos a quienes Él de permiso.» Hasta que, cuando el temor se aleje de sus corazones, digan: «¿Qué ha dicho vuestro Señor?» Ellos dirán: «La Verdad y Él es el Altísimo, el Grande.»

No se aceptará ninguna intercesión y solo podrán hacerlo aquellos a quienes Él se lo permita, hasta que, cuando el terror se aleje de sus corazones [los ángeles] se preguntarán [unos a otros]: "¿Qué dijo su Señor?" Responderán: "La Verdad. Él es el Sublime, el Grande".

Аллаһ хозурында һичкемнең шәфәгате файда бирмәс, мәгәр шәфәгать итәргә Аллаһу тәгалә рөхсәт биргән кешенең шәфәгате генә файда бирер. Хәтта мәхшәр көнендә шәфәгать ителенәчәк кешеләрнең күңелләреннән курку җибәрелгәч, сөенешеп әйтерләр: \"Раббыгыз нәрсә әйтте? Бер-берсенә Раббыбыз хакны әйтте\", – диярләр. Ул – Аллаһ бик олугъдыр Аның алдында һичкем рөхсәтсез шәфәгать итә алмас, вә Ул һәр кимчелектән бөектер.

O'nun katında, bizzat kendisinin izin verdiği kimseden başkasının şefaatı/kendisinin izin verdiği kimseden başkası için şefaat yarar sağlamaz. Sonunda, kalplerinden korku giderilince: \"Rabbimiz ne dedi?\" derler. \"Hakkı söyledi, O'dur Aliyy, O'dur Kebîr.\

Katında izin verdiği kimseden başkasının şefaati fayda vermez. Sonunda yüreklerindeki korku giderilince: Rabbiniz ne dedi? Derler. Onlar da: Hakk olanı (buyurdu) derler. Üstün ve en büyük O’dur.

Allah’ın huzurunda, kendisinin izin verdiği kimselerden başkasının şefâati fayda vermez. Nihayet onların yüreklerinden korku giderilince: Rabbiniz ne buyurdu? derler. Onlar da: Hak olanı buyurdu, derler. O, yücedir, büyüktür.

اور اس کی بارگاہ میں شفاعت نفع نہ دے گی سوائے جس کے حق میں اس نے اِذن دیا ہوگا، یہاں تک کہ جب ان کے دلوں سے گھبراہٹ دور کر دی جائے گی تو وہ (سوالاً) کہیں گے کہ تمہارے رب نے کیا فرمایا؟ وہ (جواباً) کہیں گے: 'حق فرمایا' (یعنی اذن دے دیا)، وہی نہایت بلند، بہت بڑا ہے،

اور خدا کے ہاں (کسی کے لئے) سفارش فائدہ نہ دے گی مگر اس کے لئے جس کے بارے میں وہ اجازت بخشے۔ یہاں تک کہ جب ان کے دلوں سے اضطراب دور کردیا جائے گا تو کہیں گے تمہارے پروردگار نے کیا فرمایا ہے۔ (فرشتے) کہیں گے کہ حق (فرمایا ہے) اور وہ عالی رتبہ اور گرامی قدر ہے

اور اس کے پاس شفاعت کام نہیں دیتی مگر جس کے لیے وہ اذن فرمائے، یہاں تک کہ جب اذن دے کر ان کے دلوں کی گھبراہٹ دور فرمادی جاتی ہے، ایک دوسرے سے (ف۶۸) کہتے ہیں تمہارے ربنے کیا ہی بات فرمائی، وہ کہتے ہیں جو فرمایا حق فرمایا (ف۶۹) اور وہی ہے بلند بڑائی والا،

Ở nơi Ngài (Allah), việc can thiệp sẽ vô ích trừ phi đối với ai mà Ngài đã cho phép. (Sự vĩ đại và tối cao của Ngài là khi Ngài phán thì tất cả các Thiên Thần đều khúm núm sợ hãi) mãi đến khi lòng của họ hết sợ thì họ mới dám lên tiếng hỏi (đại Thiên Thần Jibril): “Thượng Đế của quý vị phán điều gì vậy?” (Jibril) đáp: “Ngài phán điều Chân Lý bởi vì Ngài là Đấng Tối Cao, Vĩ Đại.”

Ìṣìpẹ̀ kò sì níí ṣàǹfààní lọ́dọ̀ Allāhu àfi fún ẹni tí Ó bá yọ̀ǹda fún. (Inúfu-àyàfu ní àwọn olùṣìpẹ̀ àti àwọn olùṣìpẹ̀-fún máa wà) títí A óò fi yọ ìjáyà kúrò nínú ọkàn wọn. Wọ́n sì máa sọ (fún àwọn mọlāika) pé: “Kí ni Olúwa yín sọ (ní èsì ìṣìpẹ̀)?” Wọ́n máa sọ pé: “Òdodo l’Ó sọ (ìṣìpẹ̀ yin ti wọlé. Allāhu) Òun l’Ó ga, Ó tóbi.[1]