Chapter 51, Verse 27

Onu qabaqlarına (qonaqların qabağına) qoyub: “Bəlkə, yeyəsiniz!” – dedi.

i primače im ga: \"Zar nećete da jedete?\" – upita,

Pa im ga primače. Reče: "Zar nećete jesti?"

他把那牛犢送到客人面前，說：「你們怎麼不吃呢！」

Hij zette het voor hen neder, en toen hij zag, dat zij het niet aanraakten, zeide hij: Eet gij niet?

و آن را پيش آنان برد و گفت آيا نمى‌خوريد؟(27)

و نزدیک آنها گذارد، (ولی با تعجّب دید دست بسوی غذا نمی‌برند) گفت: «آیا شما غذا نمی‌خورید؟!»

پس آن را نزدیکشان برد [ولی دید نمی خورند]؛ گفت: مگر نمی خورید؟

غذا را نزد آنها گذارد (آنها توجهی به غذا نکردند) ابراهیم گفت: شما غذا تناول نمی‌کنید؟

Ensuite il l'approcha d'eux... «Ne mangez-vous pas?» dit-il.

En leur présentant le plat, (Abraham) dit : « Ne mangez-vous pas ? »

Leur ayant présenté le plat, il s’étonna : « Ne mangez-vous pas ? »

Und er setzte es ihnen vor. Er sagte: "Wollt ihr nicht essen?"

dann setzte er es ihnen vor, er sagte: "Esst ihr etwa nicht?"

Er setzte es ihnen vor; er sagte: "Wollt ihr nicht essen?"

Er setzte es vor ihnen, er sagte: "(Wollt) nicht ihr essen?"

Sai ya kusantar da shi zuwa gare su, ya ce: "Bã zã ku ci ba?"

Lalu dihidangkannya kepada mereka. Ibrahim lalu berkata: \"Silahkan anda makan\".

e l'offrì loro... [Disse]: «Non mangiate nulla?».

lo pose davanti a loro e disse: “Mangiatene, prego”.

それをかれらの前に置いた。（だが手を付けないので）かれは言った。「あなたがたは，召し上りませんか。」

എന്നിട്ട്‌ അത്‌ അവരുടെ അടുത്തേക്ക്‌ വെച്ചു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: നിങ്ങള്‍ തിന്നുന്നില്ലേ?

Que lhes ofereceu... Disse (ante a hesitação deles): Não comeis?

E aproximou-o deles. Disse: "Não comeis?"

Он придвинул его к ним и сказал: \"Не отведаете ли?\

Он поднес его к ним и спросил: \"Не отведаете ли?\

И, положив его пред ними, сказал: ■ \"Быть может, поедите вы?\

پوءِ اُھو انھن کي ويجھو ڪيائين، چيائين تہ ڇو نہ ٿا کائو؟

que les ofreció. Dijo: «¿Es que no coméis?»

y lo puso cerca de ellos. Les dijo: «¿Es que no coméis?»

y se los ofreció [asado]. Pero [al ver que no comían] les dijo: "¿Acaso no van a comer?",

Ул итне кунакларның алларына якын куйды, кунаклар исә ашамадылар, чөнки алар фәрештә иделәр, ләкин Ибраһим белми иде. Ибраһим кунакларга ашамыйсызмы диде.

Danayı misafirlerin önüne sürdü. \"Yemez misiniz?\" dedi.

Bunu onların önüne yaklaştırdı ve: Yemez misiniz? dedi.

Onların önüne koyup «Yemez misiniz?» demişti.

پھر اسے ان کے سامنے پیش کر دیا، فرمانے لگے: کیا تم نہیں کھاؤ گے،

(اور کھانے کے لئے) ان کے آگے رکھ دیا۔ کہنے لگے کہ آپ تناول کیوں نہیں کرتے؟

پھر اسے ان کے پاس رکھا (ف۲۸) کہا کیا تم کھاتے نہیں،

(Ibrahim) đặt nó trước mặt (các vị khách lạ) và nói: “Sao quí vị không ăn?”

Ó gbé e súnmọ́ ọ̀dọ̀ wọn. Ó sì sọ pé: “Ṣé ẹ kò níí jẹun ni?”