Chapter 18, Verse 62

Onlar (iki dənizin qovuşduğu yerdən) keçib getdikləri zaman (Musa) gənc dostuna dedi: “Nahar yeməyimizi gətir. Bu səfərimiz bizi lap əldən saldı!”

A kada se udaljiše, Musa reče momku svome: \"Daj nam užinu našu, jer smo se od ovog našeg putovanja umorili.\

Pa pošto su prešli, reče sluzi svom: "Daj nam naš doručak. Doista smo na ovom našem putovanju naišli na umor."

當他倆走過去的時候，他對他的僮僕說：「拿早飯來吃！我們確實疲倦了。」

En toen zij die plaats waren voorbij gegaan, zeide Mozes tot zijn dienaar: Breng ons middagmaal; want wij zijn vermoeid van deze onze reis.

وقتى از آن محل گذشتند، موسى به جوان گفت غذايمان را بياور. ما در اين سفر رنج زيادى كشيده‌ايم.(62)

هنگامی که از آن جا گذشتند، (موسی) به یار همسفرش گفت: «غذای ما را بیاور، که سخت از این سفر خسته شده‌ایم!»

وقتی [از آنجا] گذشتند، موسی به خدمت گزارش گفت: غذای صبح گاهی ما را بیاور که از این سفرمان سختی و خستگیِ بسیار دیدیم.

پس چون که از آن مکان بگذشتند موسی به شاگردش گفت: چاشت ما را بیاور که ما در این سفر رنج بسیار دیدیم.

Puis, lorsque tous deux eurent dépassé [cet endroit,] il dit à son valet: «Apporte-nous notre déjeuner: nous avons rencontré de la fatigue dans notre présent voyage».

Lorsqu’ils eurent dépassé (le confluent), il dit à son servant : « Sers-nous notre déjeuner. Notre voyage nous a vraiment épuisés. »

Après avoir quitté les lieux, Moïse dit à son serviteur : « Apporte-nous notre déjeuner. Ce voyage nous a durement éprouvés. »

Und als sie weitergegangen waren, sagte er zu seinem jungen Diener: "Bring uns unsere Speise. Wir haben wahrlich auf dieser unserer Reise große Anstrengungen auf uns genommen."

Und nachdem sie von da weiterzogen, sagte er seinem Dienstjungen: "Bereite uns unser Mittagessen, gewiß, bereits haben wir auf dieser unserer Reise große Mühe gehabt.

Als sie vorbeigegangen waren, sagte er zu seinem Burschen: "Bringe uns unser Mittagessen. Wir haben ja durch diese unsere Reise (viel) Mühsal erlitten."

Dann als sie vorbeigegangen waren, sagte er zu seinem Burschen: "Bringe uns unser Mittagessen. Ganz gewiss haben wir sicherlich erlitten auf unserer Reise diese Mühsal."

To, a lõkacin da suka wuce ya ce wa yãronsa, "Ka kãwo mana kãlãcinmu. Lalle ne haƙĩƙa mun haɗu da wahala daga tafiyarmu wannan."

Maka tatkala mereka berjalan lebih jauh, berkatalah Musa kepada muridnya: \"Bawalah kemari makanan kita; sesungguhnya kita telah merasa letih karena perjalanan kita ini\".

Quando poi furono andati oltre, disse al suo garzone: «Tira fuori il nostro pranzo, ché ci siamo affaticati in questo nostro viaggio!».

Quando si furono allontanati per una certa distanza, Mosè disse al suo servitore: “Porta il pranzo, perché ci siamo molto affaticati in questa tappa del nostro viaggio.”

かれら両人が（そこを）過ぎ去った時，かれ（ム−サー）は従者に言った。「わたしたちの朝食を出しなさい。わたしたちは，この旅で本当に疲れ果てた。」

അങ്ങനെ അവര്‍ ആ സ്ഥലം വിട്ട്‌ മുന്നോട്ട്‌ പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ മൂസാ തന്‍റെ ഭൃത്യനോട്‌ പറഞ്ഞു: നീ നമുക്ക്‌ നമ്മുടെ ഭക്ഷണം കൊണ്ട്‌ വാ. നമ്മുടെ ഈ യാത്ര നിമിത്തം നമുക്ക്‌ ക്ഷീണം നേരിട്ടിരിക്കുന്നു.

E quando a alcançaram, Moisés disse ao seu servo: Providencia nosso alimento, pois sofremos fadigas durante a nossaviagem.

E, quando atravessaram ambos esse lugar, ele disse a seu jovem servo: "Traze-nos o almoço; com efeito, deparamos fadiga, nesta nossa viagem"

Когда они прошли дальше, он сказал своему слуге: \"Подавай наш обед. Мы почувствовали в этом путешествии нашем усталость\".

Когда они прошли [некоторое расстояние], Муса сказал слуге: \"Неси наш обед, ведь мы устали [и проголодались] в пути\".

А уж когда они (вперед) ушли, ■ Он спутнику сказал: ■ \"Ты приготовь поесть нам. ■ Наш тяжкий путь нас изнурил\".

پوءِ جڏھن اڳي ھليا (تڏھن موسىٰ) پنھنجي سنگتيءَ کي چيو تہ اسان کي اسان جو منجھند جو کاڌو ڏي، بيشڪ اسان جي ھن مسافريءَ ۾ اسان کي ٿَڪ پُھتو آھي

Y, cuando pasaron más allá dijo a su mozo: «¡Trae la comida, que nos hemos cansado con este viaje!»

Y cuando hubieron pasado dijo a su discípulo: «Trae nuestra comida pues, ciertamente, nos encontramos fatigados de este viaje.»

Y cuando cruzaron más allá [de la confluencia] dijo [Moisés] a su servidor: "Trae nuestra comida, que nos hemos agotado con este viaje".

Балыклары онтылып калган җирдән озак җир киткәч Муса г-м хезмәтчесенә әйтте: \"Төшке ашаячак азыгыбызны китер, хәзер ашыйк, (ул азыклар диңгезгә киткән балык иде) тәхкыйк бу сәфәребездә безгә мәшәкать вә ачыгу иреште.\

Orayı geçtiklerinde Mûsa, genç arkadaşına dedi ki: \"Hadi, getir şu sabah yemeğimizi. Vallahi bu yolculuğumuz yüzünden epey çektik.\

O yeri geçtikleri zaman genç arkadaşına: Kahvaltımızı getir, bu yolculuğumuzda bir hayli yorgun düştük, dedi.

(Buluşma yerlerini) geçip gittiklerinde Musa genç adamına: Kuşluk yemeğimizi getir bize. Hakikaten şu yolculuğumuz yüzünden başımıza (epeyce) sıkıntı geldi, dedi.

پھر جب وہ دونوں آگے بڑھ گئے (تو) موسٰی (علیہ السلام) نے اپنے خادم سے کہا: ہمارا کھانا ہمارے پاس لاؤ بیشک ہم نے اپنے اس سفر میں بڑی مشقت کا سامنا کیا ہے،

جب آگے چلے تو (موسیٰ نے) اپنے شاگرد سے کہا کہ ہمارے لئے کھانا لاؤ۔ اس سفر سے ہم کو بہت تکان ہوگئی ہے

پھر جبب وہاں سے گزر گئے (ف۱۴۰) موسیٰ نے خادم سے کہا ہمارا صبح کا کھانا لاؤ بیشک ہمیں اپنے اس سفر میں بڑی مشقت کا سامنا ہوا، (ف۱۴۱)

Cho nên, khi hai thầy trò họ đi quá nơi hẹn, (Musa) bảo cậu học trò: “Con hãy dọn bữa trưa của chúng ta ra đi, quả thật chúng ta đã thấm mệt bởi một chuyến đi dài!”

Nígbà tí àwọn méjèèjì ré kọjá (àyè náà), ó sọ fún ọmọ-ọ̀dọ̀ rẹ̀ pé: “Fún wa ní oúnjẹ ọ̀sán wa. Dájúdájú a ti ko wàhálà nínú ìrìn-àjò wa yìí.”